gl/l (1069)

رفتار کودک: والدين چه کارهايي مي توانند انجام دهند تا رفتار کودک خود را تغيير دهند

1- رفتار عادي براي يک کودک چيست؟

رفتار عادي در بچه ها، به من آنها ، شخصيت و رشد فيزيکي و عاطفي آنها بستگي دارد. رفتار کودک چنانچه مغاير با انتظارات خانواده باشد ويا اگر آشوب طلبانه باشد، ممکن است يک مشکل به شمار رود. رفتار عادي يا خوب ، معمولاَ از طريق اينکه آيا از نظر اجتماعي ، فرهنگي رشدي ، مناسب است يا نه ، شناخته مي شود . دانستن اين که در هر سني ، چه توقعي از فرزندان خود داشته باشيد ، به شما کمک مي کند که تصميم بگيريد آيا رفتار کودکتان عادي هست يا نه.

1-1- چه کاري مي توانم انجام دهم تا رفتار کودکم را تغيير دهم؟

بچه ها تمايل دارند که رفتاري را که تشويق شده است ، ادامه دهند و رفتاري را که ناديده گرفته شده ، انجام ندهند. ثبات در عکس العمل شما به يک رفتار بسيار مهم است، چرا که جايزه دادن و تشويق و تنبيه کردن يک رفتار، در زمانهاي مختلف ،کودک شما را سر در گم مي کند. هنگامي که رفتار کودک شما يک مسئله و مشکل است ، سه حق انتخاب داريد:

تصميم بگيريد که اين رفتار يک مشکل نيست، چرا که با مرحلۀ رشد و سن کودک مناسبت دارد.

سعي کنيد اين رفتار را، چه از طريق ناديده گيري ، چه از طريق تنبيه ، متوقف سازيد.

رفتاري را که خودتان ترجيح مي دهيد معرفي کنيد و از طريق تشويق آن ، رفتار را استحکام بخشيد.
2-1 -چگونه بد رفتاري را متوقف کنيم؟
بهترين روش براي توقف يک رفتار ناخواسته ، نا ديده گرفتن آن است. اين روش براي مدتي سودمند است.

هنگامي که مي خواهيد رفتاري را فوراَ متوقف کنيد، مي توانيد از روش وقت استراحت( Tim- out ) استفاده کنيد.

3-1- چگونه از روش وقت استراحت استفاده کنيم؟

زمان رفتارهايي را که منجربه روش وقت استراحت مي شود را تعيين کنيد- معمولاَ بد عقي( نحسي ) يا رفتار خطر ناک يک مکان خانه هستيد، استفاده از يک ماشين يا مکان نشستن را به عنوان مکان تايم اوت استفاده کنيد.

هنگامي که رفتار غير قبول از کودک سر مي زند ، به کودک بگوييد که اين رفتار غير قابل قبول است و به او اخطار دهيد که چنانچه اين رفتار را ترک نکند ، او را در وقت استراحت قرار مي دهيد . آرام باشيد و عصباني به نظر نرسيد. چنانچه کودک شما ، بد رفتاري نمود ، به آرامي او را به محل وقت استراحت ببريد.

اگر ممکن است، مدتي را که فرزندتان در وقت استراحت بوده است ، در نظر داشته باشيد . يک تايم کوک کنيد،تا فرزند تان زمان تمام شدن وقت استراحت را بدايد. تايم اوت بايد کوتاه و مختصر باشد- معمولاَ يک دقيقه براي هر سني – و بايد بلافاصله بعد از رسيدن به محل وقت استراحت ،پس از سکوت بچه ، صورت گيرد، شما بايد در ديدرس يا صدارس کودک باشيد، اما با او صحبت نکنيد ، چنانچه کودک مکان وقت استراحت را ترک کرد ، به آرامي او را به مکان برگردانيد و دوباره تايم را کوک کنيد. هنگامي که تايم اوت تمام شد،اجازه دهيد که کودک ، مکان وقت استراحت را ترک کند اما با او در مورد رفتار بدش بحث نکنيد ، بلکه به دنبال راه هايي باشيد که به او جايزه دهيد و رفتارهاي خوب او را تقويت و تشويق نماييد.

4-1- چگونه يک رفتار دلخواه و جديد را تشويق نمائيم؟

يک روش براي تشويق رفتار خوب ، استفاده از روش جايزه دادن مي باشد. اين روش بهترين راه در مورد کودکان بالاي 2 سال مي باشد. که مي توان دو ماه طول بکشد . صبر و تهيۀ برنامه اي از رفتار ها ، مي تواند براي والدين مفيد باشد.

يک يا دو رفتار را که مي خواهيد تغيير نمايد، انتخاب کنيد ( مثل عادات زمان خواب ، مسواک کردن دندانها يا جمع آوري اسباب بازي ها) .

هديه اي را انتخاب کنيد که فرزندتان لذت ببرد. مثال هايي از جوايز خوب، يک داستان اضافي در هنگام خواب ، تاخير زمان خواب براي نيم ساعت، يک عصرانه دلخواه يا ، براي بچه هاي بزرگتر، امتيازات پولي براي يک اسباب بازي خاص ، يک امتياز يا مقدار کمي پول .

رفتار دلخواه را توضيح دهيد و به کودک جايزه دهيد. براي مثال ، اگر پيژامه ات را بپوشي و قبل از تمام شدن اين برنامه تلويزيوني ، دندانهايت را مسواک کني ، ميتواني نيم ساعت ديگر بيدار بماني . تنها يک بار، رفار را درخواست کني . چنانچه کودک آنچه را که خواستيد انجام داد، جايزه بدهيد.

چنانچه لازم است مي توانيد به کودک کمک کنيد اما خيلي درگير نشويد چرا که هرگونه توجهي حتي توجه منفي از سوي والدين ، براي بچه ها بسيار با ارزش مي باشد، آنها ممکن است توجه والدين رابه جايزه ترجيح دهند تغيير صحبت هايي نظير ، 5 دقيقه ديگر ، ساعت بازي تمام مي شود ، هم هنگامي که مي خواهيد رفتار جديدي را به فرزندتان آموزش دهيد مفيد خواهد بود.

اين روش به شما کمک مي کند تا از مشاجرات قدرتي اجتناب کنيد . با اين وجود چنانچه فرزندتان آنچه را که شما خواسته ايد انجام ندهد به آساني جايزه را از دست مي دهد.

2- برخي روش هاي خوب براي جايزه دادن به فرزندم چيست؟

1-2- کار را پيش از موعد تمام کردن ( روش خوب براي بچه هاي کند و تنبل )

از کودک بخواهيد کاري را انجام دهد. تايم را کوک کنيد چنانچه کاري پيش از زنگ تايم ، انجام شد ، فرزندتان جايزه را دريافت مي کند.

براي تصميم گرفتن اينکه چه مقدار زمان به فرزند بدهيد ، توجه کنيد که بهترين زمان انجام عمل براي فرزندتان چيست و 5 دقيقه به آن اضافه کنيد.

2-2 -يک بازي رفتار خوب ( اين روش براي آموزش يک رفتار جديد مناسب است )

يک فهرست کوتاه از رفتارهاي خوب را روي نقشه اي بنويسيد و هنگامي که هر يک از اين رفتارها را مشاهده کرديد، نقشه را با ستاره اي علامت بزنيد پس از آن که کودک تعدادي از ستاره ها را کسب نمود ( بسته به من کودک ) ، به او جايزه بدهيد.

3-2 -علامت خوب/ علامت بد ( اين روش براي بچه هاي بسيار فعال و سخت ، مناسب مي باشد)

براي زماني کوتاه ( در حدود يک ساعت ) ، هر زمان که رفتار خوبي از فرزند تان سرزد ، يک علامت روي نقشه يا دست بچه بگذاريد. براي مثال چنانچه مشاهده کرديد که فرزندتان آرام بازي مي کند ، مشکلات را بدون جنگ و دعوا بر طرف مي کند، اسباب بازي ها را جمع آوري مي کند، کتاب مي خواند ، نقشه را علامت بزنيد. پس از تعداد مشخصي از علامت ها ، به فرزندتان جايزه بدهيد . شما مي توانيد هنگامي که رفتار بدي از فرزندتان سر زد ، براي او علامت منفي هم بگذايد. چنانچه اين کار را انجام دهيد، اگر تعداد علامت هاي مثبت فرزندتان بيشتر از علامت هاي منفي اوست ، به او جايزه بدهيد.

4-2- افزايش زمان سکوت ( اين روش معمولاَ براي درست کردن شام ، براي شما مفيد است)

از فرزندتان بخواهيد که براي مدت کوتاهي ( ممکن است 30 دقيقه ) ، به تنهايي يا با خواهر وبرادرش بازي کند. مرتب فرزندتان را کنترل کنيد . ( هر فواصل 2 يا 5 دقيقه ، بسته به سن کودک ) و براي هر قيقه که ساکت بودند يا خوب بازي کردند، جايزه يا علامتي به آنها بدهيد. تدريجاَ فواصل زماني را افزايش دهيد( به جاي کنترل فرزندتان در هر 2 يا 5 دقيقه ، هر 30 دقيقه آنها را چک کنيد) ، اما براي مدت زماني که کودکتان آرام بوده و به آرامي بازي کرده است ، به او جايزه دهيد.

3- چه کارهايي ديگر براي بهبودي رفتار کودکم انجام دهم؟

يک فهرست کوتاه از رفتارهاي مهم تهيه کنيد و با فرزندتان ، آن را مرور نماييد . از مشاجرات قدرتي پرهيز نماييد، بدون هيچ شرايط برنده شدن و افراط و تفريط . چنانچه فکر مي کنيد که حساسيت بيش از خود نشان داده ايد ، بهتر است براي حل مشکل عقل سليم ( common sense ) استفاده کنيد ، حتي اگر مجبور هستيد با جايزه خود يا روش تنبيه ، ناهماهنگ باشيد. چنانچه اين روش فرزندتان را گيج مي کند، اغلب از انجام اين روش خودداري نماييد.

شخصيت اصلي فرزندتان را چه خجالتي ، اجتماعي ، پر حرف يا فعال است ، بپذيريد شخصيت اصلي مي تواند کمي تغيير کند ، اما نه خيلي زياد. از شرايطي که مي تواند موجب نق نقو شدن کودک شما شود ، همچون بيش از حد هيجان زده شدن يا خسته شدن از فرزندمان در مقابل ديگران ، انتقاد نکنيد . رفتار فرزندتان را بد توصيف کنيد ، اما او را بد نام ننهيد. فرزندتان را هنگامي که لايق تعريف است ، تحسين کنيد. او را از روي محبت اغلب لمس کنيد بچه ها توجه والدين خود را مي خواهند و به آن نياز دارند. برخي آداب و کارهاي روزمره را ، به خصوص در زمان خواب يا غذا ، پرورش دهيد . علامت هاي تغيير را استفاده کنيد( همچون 5 دقيقه ديگر ، شام مي خوريم ) . اگر امکان دارد به کودکتان حق انتخاب دهيد. براي مثال شما مي توانيد بخواهيد ، امشب مي خواهي پيژامه قرمزت را بپوشي يا آبي را؟

همچنان که فرزندان بزرگتر مي شوند، ممکن است از اينکه در تصميم گيري خانه ، دخالت داشته باشند، لذت ببرند. در زمان سوء رفتار در مورد آن بحث نکنيد ، بلکه از فرزند خود بخواهيد براي تصميم گيري در مورد قانون خانه ، در زمان ديگري شرکت کند.

بچه هايي که ياد مي گيرند رفتار بد غير قابل تحمل است و اينکه رفتار خوب تشويق شده مي با شد مهارتها را براي کل زندگي شان همراه خواهند داشت .

4- چرا نبايد از تنبيه بدني استفاده کنيم؟

والدين ممکن است براي متوقف نمودن رفتار غير دلخواه ، تنبيه بدني ( مثل کتک ) را انتخاب نمايند. اشکال بزرگ اين روش اين است که گرچه تنبيه بدني ، رفتار بد را براي مدتي متوقف مي سازد. اما به فرزندتان ، تغيير اين رفتار را نمي آموزد.

تربيت فرزند ، واقعاَ همانند آموزش او در انتخاب رفتارهاي خوب مي باشد چنانچه فرزندتان ، يک خوب را نشناسد ، احتمالاَ به رفتار بدش بر خواهد گشت .

تنبيه بدني ، با گذشت زمان اثر خود را از دست مي دهدو مي تواند موجب رفتارهاي متخاصمانۀ کودک گردد. همچنين اين روش براي سو رفتار بچه، دير صورت مي گيرد. ديگر روش هاي تنبيهي قابل قبول تر هستند و بايد در هنگام امکان ، استفاده قرار گيرند.

ADHD (Attention-Deficit Hyperactivity)

5- ) ADHD اختلال بيش فعالي کمبود توجه) چيست؟

اختلال بيش فعالي کمبود توجه ، نام گروهي از رفتارهاست که در بسياري از بچه ها و بزرگسالان يافت مي شود.

افرادي که دچار بيش فعالي کمبود توجه هستند ، در توجه به مدرسه ، خانه يا سرکار ، مشکل دارند. آنها ، ممکن است فعال تر و يا بي اختيارتر از آنچه براي سنشان معمول است باشند. اين رفتار ها ، به مشکلات چشمگير آنها در ارتباط ، يادگيري و رفتار، کمک مي کند.

به همين دليل ، بچه هايي که داراي اختلال بيش فعالي کمبود توجه هستند ، اغلب به عنوان « مشکل» يا دارا بودن مشکلات رفتاري ، در نظر گرفته مي شوند.

رايج است ، 4 تا 12 درصد از بچه هاي در سن مدرسه را تحت تاثير قرار مي دهد. اين اختلال در پسر ها رايج تر از دختر هاست . شما ممکن است بيشتر با واژه اختلال کمبود توجه ( ADD ) آشنا باشيد . اين اختلال در سال 1994 توسط سازمان (APA ) روانپزشکي آمريکايي، تغيير نام يافت.

1-5- علائم اختلال بيش فعالي کمبود توجه چه هستند؟

بچه اي با اختلال بيش فعالي کمبود توجه، که بي دقت است داراي 6 علامت يا علائم بيشتري از موارد زير مي باشد:

در تبعيت از دستورها دچار مشکل مي باشد.

در توجه سرکار يا فعاليت هاي بازي در مدرسه يا خانه ، داراي مشکل است.

چيزهاي مورد نياز براي فعاليت هاي مدرسه يا خانه را گم مي کند.

به نظر مي رسد گوش نمي کند.

توجه کافي به جزئيات نمي نمايد.

بي نظم بنظر مي رسد.

با کارهايي که نياز به برنامه ريزي دارند ، دچار مشکل است.

چيزها را فراموش مي کند.

به راحتي حيرت زده و آشفته مي شود.
بچه اي که دچار اختلال اختلال بيش فعالي کمبود توجه مي باشد و بيش فعال / بي اختيار است ، حداقل داراي 6 عامل از موارد ذيل مي باشد:

نا آرام

به طور نامناسبي مي دود يا بالا مي رود.

نمي تواند به آرامي بازي کند.

حاضر جوابي مي کند .

وسط حرف ديگران مي پرد.

نمي تواند درجاي خود بماند.

زياد صحبت مي کند.

هميشه در جنب و جوش است.

با اين مسئله که نوبتش برسد، مشکل دارد.
2-5 – چنانچه فکر مي کنم فرزندم دچار اختلال بيش فعالي کمبود توجه است ، چه کنم؟
با پزشک فرزندتان صحبت کنيد. تنها از طريق بدست آوردن اطلاعات در مورد فرزندتان ، از چندين نفر که او را مي شناسند ، مي توان اختلال بيش فعالي کمبود توجه را تشخيص داد. پزشک شما ، سئوالاتي خواهد پرسيدو ممکن است مايل باشد تا از معلمان و فرزندتان يا اشخاص ديگري که با رفتار وي آشنا هستند اطلاعاتي بدست آورد . پزشک شما ، ممکن است فرم يا فهرست کنترل داشته باشد که شما و معلمان فرزندتان بتوانيد آن را پر کنيد. اين امر، به شما و پزشک اين امکان را مي دهد که رفتار فرزندتان را با رفتار ديگر بچه ها مقايسه کنيد چنانچه اين آزمايشات اخيراَ انجام نشده نباشند. پزشک شما ، آزمايشات بينايي يا شنوايي انجام خواهد داد.

اوممکن است براي کنترل بيش فعالي فرزندتان ، مصرف دارو را توصيه و تجويز کنيد. امتحان دارو، نمي تواند به تنهايي ، اساس تشخيص اختلال بيش فعالي کمبود توجه باشد. با ين وجود ، چنانچه فرزندتان مشکوک به اين اختلال است ، اين روش مي تواند بخش مهمي از ارزيابي او باشد.

ميان اين مسئله که فرزندتان دچار اختلال بيش فعالي کمبود توجه است ، براي پزشک ممکن است دشوار باشد. بسياري از بچه هايي که دچار اين اختلال هستند در مطب دکتر، بيش فعال نيستند . به همين دليل پزشک شما ممکن است بخواهد که فرزندتان کسي را ملاقات کند که در مشکلات رفتاري بچه ها متخصص است مثل روانشناس.

3-5- چه عواملي منجربه اختلال بيش فعالي کمبود توجه مي شوند؟

بچه هايي که دچار اين اختلال هستند در مکان هاي اصلي مغزشان . داراي مواد شيميايي کافي ، که براي نظم افکار استفاده مي شوند، نمي باشند. بدون مقدار کافي از اين مواد شيميايي، مراکز نظم دهي مغز به درستي کار نمي کنند اين مسئله باعث علائمي در بچه هاي داراي اختلال بيش فعالي کمبود توجه ، مي گردد تحقيقات نشان مي دهد که اين اختلال در بچه هايي که بستگان نزديکشان داراي اين اختلال هستند ، رايج تر مي باشد .

تحقيقات اخير مهم ، مصرف سيگار، ديگر سوء استفاده هاي دارويي در حين بارداري را ، عاملي براي اختلال بيش فعالي کمبود توجه مي داند.

4-5- عواملي که منجربه اختلال بيش فعالي کمبود توجه نمي شوند؟

تربيت بد ( گرچه زندگي و خانه بي نظم و محيط مدرسه مي تواند علائم را بد تر کند )

شکر بسيار زياد

شکر بسيار کم

اسپرتيم ( Aspartame ) ( اسم NutraSweet )

اعتياد غذايي يا رنگي

آلژي ( حساسيت ) غذايي يا حساسيت هاي ديگر

کمبود ويتامين

نورهاي فلورسنت

تلويزيون بيش از حد

بازيهاي ويدوئويي
5-5- چه کنم تا به فرزندم کمک کنم؟
تلاش گروهي ، با همکاري والدين ، معلمان و پزشکان ، بهترين راه براي کمک به فرزند شماست . بچه هايي که به اختلال بيش فعالي کمبود توجه مبتلا هستند ، به نظم و انتظارات واضح تري نيار دارند . برخي از اين بچه ها مورد مشاوره قرار مي گيرند و براي برخي ديگر نظم درماني مفيد است . ممکن است خانواده ها از صحبت با متخصص رفتار مربوط به اختلال بيش فعالي کمبود توجه بهره مند شوند و مشکلات خود را بر طرف سازند. همچنين دارو هم به برخي بچه ها کمک مي کند . با پزشک تان در مورد آنچه که او توصيه مي کند صحبت کنيد.

6-5 – چه دارو هايي براي علاج اختلال بيش فعالي کمبود توجه مورد استفاده قرار مي گيرد؟

برخي از دارو هاي مورد استفاده براي اختلال بيش فعالي کمبود توجه عبارتند از ؛ متيل فنيديت (methylphenidate ) ( برخي اسم هاي تجاري: ريتالين، کانسرتا) ، دکستورامفتامين (Deatroamphetamin ) ( اسم تجاري دگزدرين، يک داروي ترکيبي د-ال آمفتامين دکستورستات ) ، پمولين ( اسم تجاري سايلت ( (Cylertاتوموکستين ( Atomoxetine ) استاراترا (Strattera ) ، و يک داروي ترکيبي به نام آدارل ( Adderoul ).

اين داروها تمرکز و توجه را افزايش مي دهد وبيش فعالي را کاهش مي دهد. داروهاي ديگر هم در درمان اختلال بيش فعالي کمبود توجه مفيد هستند.

7-5- چه کارهايي مي توانم براي کمک به فرزندم در منزل انجام دهم ؟

بچه هاي ميتلا به اختلال بيش فعالي کمبود توجه ، ممکن است براي خانواده مشکل باشند آنها ممکن است در فهم دستورالعمل ها داراي مشکل باشند.

بچه هايي که در وضعيت ثابت فعاليت هستند ، مي توانند با خانواده هايشان مشکل داشته باشند ، ممکن است بخواهيد زندگي خانه خود را براي کمک به فرزندتان ، تغيير دهيد. اينجا برخي کارهايي که شما مي توانيد انجام دهيد آمده است:

برنامه اي تهيه کنيد. زمانهاي خاصي براي بيداري ، غذا خوردن ، بازي کردن ، انجام تکاليف ، انجام کارهاي روزمره ، تماشاي تلويزيون يا بازي با بازي هاي ويدئويي و رفتن به رختخواب ، برنامه را در جايي قرار دهيد که فرزندتان هميشه آن را ببيند. هر تغيري درکارهاي روزمره را به طور کامل توضيح دهيد.

قوانين خانه را ساده وضع کنيد. توضيح اين امر که هنگامي که قوانين اجرا مي شود. يا شکسته مي شوند، چه اتفاقي رخ مي دهد ، امر مهمي است.

اطمينان حاصل کنيد که دستور العمل هاي شما ، مورد تفهيم قرار گرفته باشند. توجه فرزندتان را به خود جلب کنيد مستقيماَ در چشم هايش نگاه کنيد . سپس با صدايي آرام و واضح ، آن چه را که از او مي خواهيد ، بگوييد. دستورالعمل هايي ساده و کوتاه دهيد. از فرزندتان بخواهيد تا دستورالعمل ها را مجدداَ براي شما بازگو کند.

به رفتار خوب ، پاداش دهيد. هنگامي که فرزندتان هر مرحله از کارهارا انجام داد، به او تبريک بگوييد.

مطمئين شويد که فرزندتان ، تمام مدت تحت نظارت است ، بچه هايي که دچار اختلال بيش فعالي کمبود توجه هستند ، به دليل اينکه ناآرامند ممکن است به نسبت ديگر بچه هاي هم سن شان ، نياز به نظارت بيشتري داشته باشيد.

مراقب فرزندتان ، هنگامي که در کنار دوستانش است ، باشنيد.

يادگيري مهارتهاي اجتماعي ، برخي اوقات براي بچه هايي با اختلال بيش فعالي کمبود توجه دشوار است . رفتارهاي خوب بازي دراين بچه ها را تشويق نماييد.

تکاليف روزمره را مشخص نماييد. مکان خاصي را براي انجام تکاليف تعيين کنيد که دور از عوامل باز دارنده اي مانند افراد ديگر ، تلويزيون و بازي هاي ويديوئي . زمان انجام تکاليف را به بخش هاي کوچک تقسيم کنيد و زمان استراحت هم قرار دهيد.

روي تلاش بچه تمرکز کنيد ، نه نمره ، هنگامي که فرزندتان تلاش مي کد، تکاليف مدرسه اش را انجام دهد، تشويق کنيد ، نه تنها براي نمره خوب شما مي توانيد براي کسب نمرات بهتر ، جايزه بيشتري بدهيد.

با دبيران فرزندتان صحبت کنيد . تحقيق کنيد که فرزندتان در زمانهاي کلاس ، بازي يا نهار ، در مدرسه چگونه است

براي پيشرفت هر روزه يا هر هفته ، از معلمش بخواهيد ، به شما ياد داشتي بدهد.
8-5 – آيا فرزندم با بيماري اختلال بيش فعالي کمبود توجه بزرگ مي شود؟
سابقاَ فکر مي کرديم که بچه ها اختلال بيش فعالي کمبود توجه را ترک کرده ، کنار مي گذارند. اما حالا مي دانيم که اين مسئله براي اغلب بچه ها درست نيست .

علائم اختلال بيش فعالي کمبود توجه ، اغلب همين که بچه ها بزرگتر مي شوند بهتر مي شوند . معمولاَ بيش فعالي در سال هاي آخر سنين 13 تا 19 سال متوقف مي گردد.

اما در حدود نصفي از بچه هاي که دچار اختلال بيش فعالي کمبود توجه هستند، به زودي آشفته مي شوند،دم دمي مزاج هستند ( رفتارشان تغيير ميکند ) ، تند مزاج اند و قادر نيستند که کارها را تمام کنند. بچه هايي که والدين دلسوز و حامي دارند که با کارکنان مدرسه ، کارمندان بهداشت رواني ، و پزشکان همکاري مي کنند، شانس دارند که در آينده ، بزرگسالان سازگاري گردند

داروهاي اختلال بيش فعالي کمبود توجه

6- چه داروهايي براي درمان اختلال بيش فعالي کمبود توجه مورد استفاده قرار مي گيرد؟

برخي از دارو هاي مورد استفاده براي اختلال بيش فعالي کمبود توجه قرار مي گيرند ، محرک رواني ناميده مي شوند بعضي از اين دارو ها عبارتند از ؛ متيل فنيديت (methylphenidate ) ( برخي اسم هاي تجاري: ريتالين، کانسرتا) ، دکستورامفتامين (Deatroamphetamin ) ( اسم تجاري دگزدرين، يک داروي ترکيبي د-ال آمفتامين دکستورستات ) ، پمولين (اسم تجاري سايلت ( (Cylertاتوموکستين (Atomoxetine ) استاراترا (Strattera ) ، و يک داروي ترکيبي به نام آدارل ( Adderoul ).

گرچه اين داروها داراي تاًثيرات تحريکي در بيشتر افراد هستند، داراي تاًثيرات آرام کنندگي از بچه ها و بزرگسالان مبتلا به اختلال بيش فعالي کمبود توجه مي باشند.

انواع ديگر اين دارو ها که گاهي براي درمان اختلال بيش فعالي کمبود توجه شامل آتومکسيتين Atomoxetine ( اسم تجاري استراتتا Strtatera ) ، کلينيدين Clonidine ( اسم تجاري کاتاپرس Catapres ) ، دسيپرامين Desipramine ( اسم تجاري نرپرامينNorpramin )

ايمپرامين (اسم تجاري تفرانيل Tofranil ) و بپروپريون Buproprion اسم تجاري ولبترين (wellbutrin ).

1-6- آيا داروهاي اختلال بيش فعالي کمبود توجه عوارض جانبي هم دارند؟

همه داروها داراي عوارض جانبي هستند . محرک هاي رواني ممکن است موجب کاهش اشتها ، درد معده يا سردرد گردد. از دست دادن اشتها ، در برخي افراد باعث کاهش وزن مي گردد. اين تاًثير جانبي در بچه ها متداول تر است. برخي افراد دچار بيماري عدم خواب ( مشکل در خواب ) هستند . در اينجا برخي روش هاي جلوگيري از عوارض جانبي ( همچون طپش قلب، درد سينه ، حالت استفراغ ) در هنگام مصرف محرکهاي رواني آمده است:

از پايين ترين دز((dose دارد براي کنترل بيش فعالي استفاده کنيد . پزشک شما ، دز((dose مناسب را به شما مي گويد.

چنانچه قرص معده شما را اذيت مي کند ، دارو را با غذا ميل کنيد.

روزهاي آخر هفته را روزهاي بدون دارو در نظر بگيريد . اين بدان معناست که شما هيچ گونه داروهاي اختلال بيش فعالي کمبود توجه در روزهاي شنبه و يکشنبه مصرف نمي کنيد. از پزشک خود قبل از انجام اين کار سوال کنيد.

بچه هايي که در حين مصرف داروهاي اختلال بيش فعالي کمبود توجه ، وزن از دست مي دهند، مي تواند در طول روز از عصرانه هاي سالم استفاده کند.

2-6- دارو هاي اختلال بيش فعالي کمبود توجه چگونه بايد مصرف شوند؟

مصرف داروها ، طبق دستور پزشک ، امر مهمي است – نه بيشتر ، نه کمتر . حتي اگر فکر مي کنيد که داروها اثر ندارند ، از دستور پزشکتان تبعيت کنيد . چنانچه گمان مي کنيد دارو اثر ندارد ، با دکتر تان گفتگو کنيد.

بهتر است دارو را 30 تا 45 دقيقه قبل از غذا ميل کنيد بهترين زمان براي اين دارو ، پيش از صبحانه و پيش از نهار مي باشد.

براي برخي بچه ها مقداري دارو براي زمان نهار ، تجويز مي شود . چنانچه فرزندتان نمي تواند اين دارو را در مدرسه ميل کند ، با پزشک تان در ميان بگذاريد . پزشک ممکن است به جاي آن صورت طولاني مدت اين دارو را پيشنهادکند . صورت طولاني مدت اين دارو نبايد پيش از بلعيدن ، خرد ، شکسته ، يا جويده شود . فرم طولاني مدت اين دارو تنها يک بار در روز پيش از صبحانه مصرف مي شود .

مهم است بدانيم که برخي دارو ها براي درمان اختلال بيش فعالي کمبود توجه ، داروهاي کنترل شده ناميده مي شوند. قوانين خاص براي تجويز داروهاي کنترل شده وجود دارد . نسخه دارو هاي کنترل شده ، مثل متيل فنيريت ( Methylphenidate ) و

دگز ترومفتامين ( Dextroamphetamine ) بايد هر ماه در داروخانه پر شوند. در برخي مطب پزشکان ، اين نسخه ها تنها 1 روز در ماه نوشته مي شوند.

3-6- آيا اين داروها به مشکلات ديگر هم کمک مي کنند؟

داروهايي که براي درمان اختلال بيش فعالي کمبود توجه مورد استفاده قرار مي گيرند ، نشان داده اند که توانايي فردي را براي انجام يک عمل خاص همچون توجه يا کنترل شخصي در برخي موقعيت ها را افزايش مي دهند. اين مسئله که آيا اين داروها مي توانند ديدگاه هاي وسيع تري از زندگي را بهبود بخشند يا نه ، هنوز ثابت نشده است ، از قبيل روابط يا يادگيري يا مهارتهاي خواندن.

4-6- طول دورهً درمان چقدر است؟

طول زماني که هر شخص براي بيماري اختلال بيش فعالي کمبود توجه دارو مصرف مي کند ، به خود شخصي بستگي دارد. هر انساني متفاوت است. برخي افراد تنها به يک يا دو سال احتياج دارند، در حالي که برخي ديگر نيازمند دوره بسيار طولاني تري هستند. در برخي افرد ، اختلال بيش فعالي کمبود توجه ممکن است به دوران جواني و بزرگسالي ادامه يابد.

افراد مبتلا به اختلال بيش فعالي کمبود توجه ، بايد مرتباَ توسط پزشکان معاينه گردند. در طول اين معاينات ، دکتر آماده شنيدن صحبت هاي والدين ، کودک درباره اختلال بيش فعالي کمبود توجه مي باشد پزشک شما ممکن است هر چند وقت يکبار ، استراحت دارويي را پيشنهاد کند. تا متوجه شود آيا بچه هنوز به دارو ها نياز دارد يا نه . در اين مورد با پزشک تان صحبت کنيد ، زنگ تفريح هاي مدرسه يا تعطيلات تابستاني ممکن است بهترين وقت باشند . نظريات معلم در مورد بچه هم مهم است.

نکات تربيتي

7- من فرزندانم را دوست دارم ، اما يک ولي بودن مي تواند بسيار مشکل باشد!

ولي بودن ، مي تواند يک شادي باشد ، اما کار مشکلي هم هست هيچ والديني کامل نيستند همه ما اشتباه مي کنيم . حتماَ گاهي اوقات والدين دوست داشتني هم کارهايي را انجام مي دهند که قصد آن را ندارند ، مثل داد زدن سر بچه يا او را با اسم بد صدا زدن . اما چنانچه فکر مي کنيد در کنترل خود مشکلي داريد، کمک بگريد ، بنابر اين يک الگوي بد رفتاري ، تکرار نخواهد شد.

1-7- گاهي اوقات بسيار مايوس مي شوم . آيا اين طبيعي است ؟

بله . همه والدين مايوس مي شوند بچه ها زمان و انرژي بسياري مصرف مي کنند . حتي تربيت کردن هنگامي که مشکلاتي در زندگي تان داريد، از قبيل نگراني در مورد شغل تان ، صورتحسابهايتان يا روابط تان با مشکلات الکي يا اعتياد ، مشکل تر مي شود. براي اينکه والديني خوب باشيد بايد از خودتان مراقبت کنيد . اين به معناي کمک گرفتن از ديگران ، در مشکلاتتان مي باشد.

2-7- هنگامي که احساس ياس مي کنم چه بايد انجام دهم ؟

استراحتي کنيد . هر شخصي ، براي مدتي از پدرو مادر بودن ، نياز به استراحت دارد، چنانچه شخص بزرگسال ديگري در منزل داريد ، نوبت خود را جا به جا کنيد . براي مثال ، چنانچه همسرتان با بچه ها مي ماند، شما مي توانيد دوستانتان را ملاقات کنيد . به نوبت در تعطيلات بيشتر بخوابيد.

چنانچه تنها هستيد ، از دوستان يا آشنايان کمک بخواهيد . شايد آنها توانستند هنگامي که در بيرون هستيد ، از فرزندتان مراقبت کنند ،

3-7- گاهي اوقات عصباني مي شوم، آيا اين بدان معناست که ولي بدي هستم؟

نه، بسياري از والدين از بچه هاي خود عصباني مي شوند. عصباني شدن مسئله اي ندارد، اما مشکل وقتي است که آن را به فرزندتان انتقال مي دهيد هنگامي که خيلي عصباني هستيد ، استراحتي کنيد . مثلاَ بچه هايتان را براي قدم زدن ببريد يا به يکي از دوسانتان زنگ بزنيد تا کمک تان بيايد . چنانچه تقريباَ هر روز با فرزندتان ، احساس عصبانيت مي کنيد و در کنترل عصبانيت خود دچار مشکل هستيد ، کمي کمک بگريد . ممکن است با پزشک خانوادگي تان مشورت کنيد . گروههايي هستند که به والدين هم کمک مي کنند . يک گروه درسمتراست اين صفحه فهرست شده است.

4-7- آيا تنبيه کردن کودکم اشکال دارد؟

تنبيه ، بهترين روش تربيت بچه ها نيست . هدف از تربيت بچه ها ، آموزش اتکاء به نفس در آنهاست . تنبيه ، تنها به کودکان مي آموزند که از روي ترس، انجام کاري را متوقف کنند. راه هاي بهتري براي تربيت فرزندان وجود دارد.يک روش مناسب براي کودکان و بچه هاي پويا ؛ تغيير جهت دادن ( redirecting ) ناميده مي شود هنگامي که بچه اي را تحت اين روش قرار مي دهند ، يک رفتار ناخواسته ( بد ) را با يک رفتار خوب مورد قبول ، عوض مي کنيد براي مثال اگر پر تاب توپ در داخل خانه، درست نيست ، فرزندتان را به بيرون ببرديد تا اين کار را بکند.

در مورد بچه هاي بزرگتر ، سعي کنيد که آنها عواقب عملکرد خود را ببينند و برايشان ايجاد مسئوليت کند . براي مثال شما مي توانيد براي پسران توضيح دهيد که همه بايد براي شام منتظر بمانند چون او هنگامي که بايد ميز را مي چيده اين کار را نکرده است . براي او توضيح دهيد که بايد پس از شام ، ظرف ها را بشويد ، چون ميز راه نچيده است .

5-7- چگونه مي توانم يک ولي خوب باشم؟

تنها يک روش براي تربيت فرزندان وجود ندارد . و چيزي به عنوان والدين بدون عيب و نقص و يا فرزند کامل هم وجود ندارد. اما راهنمايي هايي وجود دارند که فرزندانتان را شاد و سلامت تربيت کنيد:

محبت خود را نشان دهيد . هر روز به فرزندانتان بگوييد« دوستت دارم » تو براي من يک فرزند خاص هستي ، او را بسيار در در آغوش بگريد و ببوسيد.

هنگامي که فرزندانتان صحبت مي کنند. به آنها گوش دهيد. گوش کردن به فرزندان به آنها مي گويد که شما فکر مي کنيد آنها مهم هستند و نسبت به آنچه مي گويند ، علاقه مند هستيد.

در فرزندانتان ايجاد امنيت کنيد . هنگامي که ترسيده اند ، آنها را دلداري و آرام کنيد . نشان دهيد که براي پشتيباني از آنها گام برداشته ايد.

در زندگي آنها ، نظم ايجاد کنيد يک برنامه منظم براي وعده هاي غذا ، خواب ميان روز و خواب شب هنگام ، تعيين کنيد .چنانچه تغييراتي در اين برنامه ايجاد کرديد ، در مورد آن با فرزندتان گفتگو کنيد.

فرزندان را تشويق کنيد . هنگامي که فرزندتان چيزي جديدي مي آموزند يا رفتار خوبي انجام مي دهند، به آنها بگوييد که به آنها افتخار مي کنيد.

از رفتار انتقاد کنيد ، نه از کودک هنگامي که فرزندتان دچار مشکل مي شود ، نگوييد بد بودي در عوض توضيح دهيد که فرزند چه کار اشتباهي انجام داده است براي مثال بگوييد « در خيابان راه رفتن بدون نگاه کردن ، درست نيست . سپس به کودک بگوييد چه کاري بايد انجام دهد « اول دو طرف خيابان را نگاه کن که ماشين نيايد.»

راسخ باشيد . قوانين شما ،نيازي نيست که همانند قوانين ديگر والدين باشد اما اين قوانين مي بايست واضع و منطقي باشند ( ثبات در اينجا به اين معناست که قوانين در يک زمان ، مانند يکديگر باشند.) چنانچه دو پدر و مادر در حال تربيت فرزندي هستند ، هر دو بايد از قوانين يکسان تبعيت کنند همچنين اطمينان حاصل کنيد که مهد کودک ، خويشاوندان ، از قوانين خانوادگي شما پيروي مي کنند و به آنها واقف هستند.

زماني را با فرزندانتان سپري کنيد . کارهايي را با يکديگر انجام دهيد، مثل خواندن ، راه رفتن ، بازي کردن و تميز کردن منزل آنچه که اغلب بچه ها نياز دارند ، توجه شماست، رفتار بد ، معمولاَ روش آنها براي جلب توجه شماست.
6-7- در هنگام تربيت فرزندم ، از چه کسي مي توانم کمک بگيرم؟
روش هاي بسياري براي نصيحت والدين وجود دارد. در کلاس هاي بيمارستانها ، مراکز اجتماعي يا مدارس ثبت نام کنيد . کتابها يا مجلات تربيتي را مطالعه کنيد . با پزشک خانوادگي تان يا مدير ، يا کشيش يا يک مشاوره گفتگو کنيد.

همچنين مي توانيد براي کمک در موارد تربيتي ، از پزشک خود استفاده کنيد . از اينکه سوال مي کنيد شرمنده نباشيد . تربيت و پرورش بچه ها، کاري مشکل است و هيچ کس قادر نيست به تنهايي آن را انجام دهد. همچنين پزشک شما ، مي تواند به شما کمک کند تا گروههاي محلي که مي توانند به شما در يادگيري بهتر مهارتهاي تربيتي کمک کنند، نشان دهد.

بچه هاي نوپا = هنگامي که فرزندتان نمي خواهد غذا بخورد .
8- فرزندم چه مقدار غذا بايد ميل کند؟
مقدار غذايي که فرزندتان ميل مي کند ممکن است ، با مقداري که بچۀ ديگري ميل مي کند ، متفاوت باشد . جنانجه تصور مي کنيد که فرزندتان در يک وعده غذايي، غذايي کافي نمي خورد نگران نباشيد . بچه ها اغلب غذاي کم يا عدم آن را در وعدۀ غذايي ديگر جبران مي کنند . چنانچه فرزندتان به ميزان خوبي ، در حال رشد است ، در يابيد که فرزندتان به ميزان کافي غذا مي خورد.

چنانچه هر گونه نگراني در مورد بزرگ شدن ، فرزندتان داريد ، با پزشکتان صحبت کنيد.

1-8- چنانچه فرزندم در مورد غذا مشکل پسند است چه کنم؟

همين که فرزندتان در حال انتخاب مواد غذايي است ، مي توانيد به او اجازه دهيد که چه بخورد. گاهي اوقات ممکن است فرزندتان بخواهد غذاي خاصي را براي مدتي بخورد و بعد نخواهد اصلاَ اين غذا را ميل کند سعي کنيد به بچه هاي خود اجازه دهيد که غذاهاي جديد را خودشان جستجو کند.

اصرار به کودک که چه غذايي بخورد ، بي فايده است . ممکن است براي اينکه اطمينان حاصل کنيد که فرزندتان رژيم غذايي متعادلي دارد، نياز داشته باشيد که غذاهاي خاصي آماده کنيد . براي مثال ، چنانچه براي شام ، گوشت پخته آماده مي کنيد و فرزندتان تنها سيب زميني و هويچ ميل مي کند ، بايد اين سبزيجات را جدا از اين غذا درست کنيد تا فرزندتان غذا را بخورد.

ممکن است فهرستي از غذاهايي که فرزندتان ميل مي کند ، تهيه کنيد ، بنابر اين اطمينان حاصل کنيد که او غذاي متعادلي ميل مي کند .

کتاب و نرم افزاز هاي جديد کامپيوتري د رکتابخانه و کتاب فروشي ها وجود دارد که به شما در مورد اطلاع از وضعيت غذايي فرزندتان کمک مي کنند.

2-8- چگونه بايد به فرزندم غذا دهم؟

غذايي را به فرزندتان پيشنهاد کنيد که خوب و خوشمزه بنظر مي رسد و مقدار مناسبي از غذا را پيشنهاد کنيد ، جلسات تقريبي مناسب ، پيشنهاد 1 قاشق غذاخوري ، از هر نوع غذا، براي هر سال از سن کودک شماست . چنانچه فرزندتان گرسنه است ، مي توانيد غذاي بيشتري برايش بريزيد . او را مجبور نکنيد که غذا ي بشقابش را کامل بخورد . اگر او ديگر گرسنه نيست ، بايد اين اجازه را داشته باشد که غذا نخورد.

سعي نکنيد که فرزندتان را وادار به غذا خوردن کنيد. تهديد يا تنبيه مهم ايده هاي مناسبي نيستند . چنانچه فرزندتان مايل به غذا خوردن نيست ، امتناع او را بپذيريد. حتي اگر از اين مسئله ناراحت شديد ، ناراحتي خود را از امتناع او نشان ندهيد چنانچه فرزندتان جلب توجه مي کند ، مخالفت شما اين احساس را بر آورده مي کند . و او ممکن است از طريق ديگري توجه شما را جلب کند.

3-8- عصرانه به چه صورتي است؟

در خواست فرزندتان براي يک عصرانه با نياز خانواده را متعادل نماييد ، از صرف يک وعده غذايي در کنار يکديگر لذت ببريد . چنانچه وعده غذايي چندين ساعت بعد است ، مي توانيد عصرانه بيشتري تهيه کنيد . چنانچه وعده غذايي يک ساعت بعد است ، ممکن است بخواهيد ، چاشت کمتري تهيه نماييد . چنانچه به فرزندتان ، ميان وعده کمي مي دهيد برايش توضيح دهيد که خانواده به زودي غذا مي خورد.

چنانچه فرزندتان در يک وعده غذايي ، کامل غذا نمي خورد . مي توانيد ميان وعدۀ مغذي ، مثل ميوه تازه ، سبزيجات يا دانه هاي غلات ، چند ساعت بعد به او بدهيد . چنانچه فرزندتان ميان وعده را ميل نمي کند ، در وعده غذايي ديگر ، دوباره به او غذا دهيد. بچه ها معمولاَ در وعدۀ دوم غذا مي خورند. بدين ترتيب مي توانيد اطمينان حاصل کنيد که فرزندتان گرسنه نيست و از مشکلاتي که ناشي از رژيم غذايي ضعيف است ، بر حذر مي باشد.

4-8- چگونه مي توانم وقت غذاي ساده اي ايجاد کنم؟

ممکن است پيشنهادات زير را بکار ببريد تا وقت غذاي ساده تري با لذت بيشتر، تهيه نماييد:

به فرزندتان قبل از وعده غذايي بگوييد که 10 تا 15 دقيقه ديگر هنگام غذاست . ممکن است بچه ها بسيار خسته و هيجان زده باشند که احساس گرسنگي نکنند. با دادن اخطار پيش از وعده غذايي، به فرزندتان اجازه مي دهيد که پيش از غذا خوردن ، در يکجا بنشينيد.

چنانچه ممکن است ، وعده هاي غذايي منظمي ايجاد کنيد.

اجازه ندهيد که فرزندتان در حين غذا خوردن ، با اسباب بازيهايش بازي کند. مطالعه کتاب يا تماشاي تلويزيون هم ، در طول صرف غذا درست نيست.
چنانچه وعده هاي غذايي خوشايند باشند ، فرزندتان ، با ديگر اعضاي خانواده ، غذا مي خورد . سعي کنيد از بحث کردن ، در طول غذا 0خودداري کنيد.
براي فرزندتان توضيح دهيد که با هم غذا خوردن بسيار خوب است و از او بخواهيد که تا همه غذا نخورده اند . سر ميز بنشينيد. چنانچه اعضاي خانواده هميشه از صندلي هاي ثابت ، سر ميز استفاده مي کنند ، مفيد خواهد بود. رفتار هايي را که براي فرزندتان مشکل است ، توقع نکنيد، براي مثال ، از بچه اي که 3 سال دارد ، توقع نداشته باشيد که با ابزار درست غذا بخورد. براي بسياري از بچه ها ، در دست گرفتن قاشق، بسيار ساده تر از چنگال است.

علائم تيک و تيک همراه با صدا ( Tourette ) در بچه ها

9- تيک ( پرش تيک عصبي ) چيست؟

پرش هاي عصبي ، حرکات يا صداهايي هستند که بدون هيچ دليلي دائماَ تکرار مي شوند . شخصي که داراي تيک هاي عصبي است ، قادر به کنترل اين حرکات يا صداها نمي باشد . صاف کردن گلو و پلک زدن ، تيک هاي عصبي متداول هستند. هنگامي که فردي دچار استرس است ، خسته است يا عصباني است ، اين تيک هاي عصبي بدتر مي شوند . برخي داروها مي توانند تيک هاي عصبي را افزايش دهند.

1-9- نشانه تيک همراه با صدا چيست؟ ( Tourete )

نشانگان تيک همراه با صدا ، نوعي اختلال پرش عصبي مي باشدو بچه هاي مبتلا به تيک همراه با صدا ، هم حرکات و هم صداها را تکرار مي نمايند. چندين پرش عصبي ، ممکن است در يک زمان اتفاق بيفتد، اما ممکن نيست ، با هم رخ دهد.

چنانچه کودکي به اختلال تيک صدا دار دچار است ، تيک هاي عصبي ، معمولاَ هنگامي که بين سنين 3و 10 هستند ، آغاز مي شود. اين حرکات و صداها مي آيند و مي روند، و معمولاَ مشکل جدي نيستند. به خاطر داشته باشيد که فرزندتان ممکن است دچار تيک هاي عصبي باشد ولي نشانه هاي تورت را نداشته باشدو

در تلويزيون ، فيلم ها و در اخبار ، تيک همراه با صدا اغلب با دشنام يا کلمات جنسي توهين آميز يا کلمات نژاد پرستانه ، بروز نمايد. با اين وجود، تنها درصد کمي از مردم با علائم تيک همراه با صدا ، داراي اين نشانه ها مي باشند.

2-9- آيا فرزندم با اين علائم بزرگ مي شود؟

اغلب تيک هاي عصبي پس از چند ماه از بين مي روند. با اين وجود ، گاهي اوقات فردي 1 يا 2 تيک عصبي را براي ساليان دراز به همراه دارد. بچه هاي دچار تيک همراه با صدا ، معمولاَ هنگامي که در سنين بين 9 تا13 سالگي مي باشند، نشانه هاي بدتري دارند. بيش از نيمي از اين بچه ها ، در طول سنين نوجواني و اوايل جواني ، بهتر مي شوند . کمتر از نيمي از اين بچه ها که داراي علائم تيک همراه با صدا هستند چندان بچه هايي با تيک هاي کمتر و بزرگ لالي با تيگ هاي شديد تر ، خواهد بود.

3-9- آيا درماني هم وجود دارد؟

بسياري از بچه ها، نياز به مداوا ندارند، اما چنانچه برخي از بچه ها ، دچار تيک هاي عصبي در طول زندگي خود باشند، ممکن است نيازمند درمان باشند. داروهايي که مي تواند به اين بچه ها کمک کند ، موجود مي باشد.

هيچ دارويي نمي تواند کاملاَ از نشانه هاي علائم تيک همراه با صدا جلوگيري نمايد. با اين حال ، داروهايي وجود دارند که به کاهش علائم خاص ، کمک مي نمايند و همانند ديگر دارو ها ، دارو هاي مورد استفاده براي درمان تيک همراه با صدا ، هم ممکن است داراي علائم جانبي باشند.

4-9- چه کارهايي براي کمک به فرزندم مي توانم انجام دهم؟

در مورد نشانگان تيک هاي عصبي و تيک همراه با صدا ؛ مياموزيد و آنها را براي افرادي که به طور مرتب با فربزندتان در ارتباطند ، مثل خويشاوندان ، معلمان و پرستاران آنها ، توضيح دهيد.

بدانيد که فرزندتان ، تسلط کمي بر تيک هاي عصبي ناشي از علائم تيک همراه با صدا دارد . چنانچه بيش از حد ، روي اين تيک ها تمرکز کنيد، ممکن است بدتر شوند. در بيشتر مواقع ، تشويق فرزندتان در سعي براي توقف يک تيک عصبي، سودمند نخواهد بود . فرزندتان مي تواند ، براي مدتي کم، تيک هاي عصبي را کنار بگذارد، اما ناگهان ، تيک ها ظاهر خواهند شد.

5-9- از چه موارد ديگري بايد مطلع باشم؟

بسياري از بچه ها با علائم تيک همراه با صدا ، دچار اختلال بيش فعالي ناشي از کمبود توجه ( که اختلال بيش فعالي کمبود توجه ADHD هم ناميده مي شود) هم مي باشند. بچه هاي دچار تيک همراه با صدا ، ممکن است دچار ناتواني در يادگيري يا اختلال و وسواس فکري ناخواسته هم باشند ( افکار و رفتارها که دائماَ تکرار مي شوند. ) چنانچه فرزندتان داراي شرايط ديگري است، مي تواند در تشخيص آن به شما کمک نمايد.

تيک هاي عصبي، ممکن است بيش از يک فرد در خانواده را تحت تاثير قرار دهند. چنانچه بچه اي ، با يکي از اعضاي خانواده که دچار نشانه هاي تيک همراه با صدا است ، مشکلات رفتاري يا ياذگيري دارد ، تيک هاي عصبي يا علائم تيک همراه با صدا ، بايستي به عنوان يک علت ممکن در بچه ، به شمار مي رود.

خواب گردي در بچه ها

10- خواب گردي چيست؟

خواب گردي ، اختلالي است که فرزند در طول شب ، تا حدي ، اما نه کاملاَ از خواب بيدار مي شود. بچه ممکن است در اين حين ، راه برود يا کارهاي ديگر را انجام دهد، بدون اينکه خاطره اي از انجام اين اعمال داشته باشند.

1-10- علائم خواب گردي چيست؟

بچه ممکن است برتخت بنيشيند و حرکات خاصي را تکرار نمايد ، همانند ماليدن چشم هايش يا ور رفتن با لباس هايش، او ممکنت است از تخت بلند شود و اطراف اتاق راه برود . ممکن است گيج بنظر برسدو رفتار و گفتارش ناشيانه بنظر رسد. معمولاَ هنگامي که با فرزندتان صحبت مي کنيد، به شما پاسخ مي دهد.

2-10- چنانچه فرزندم در خواب راه مي رود چه کنم ؟

مهم ترين کاري که مي توانيد انجام دهيد، اين است که با خارج کردن اشياء خطرناک از مکانهايي که ممکن است فرزندتان به آنها دسترسي پيدا کند، از صدمات جلوگيري نماببد . درها و پنجره ها را بايد بسته و قفل نگه داريد . چنانچه در آپارتمان زندگي مي کنيد اين امر بسيار مهم است . چنانچه لازم است ، فرزندتان ممکن است مجبور شود که کف زمين منزلتان بخوابد.

هنگامي که متوجه شديد فرزندتان خواب گردي مي کند . بايستي به آرامي او را به تخت برگردانيد. نمي بايد فرياد بزنيد يا بلند صدا کنيد تا فرزندتان را از خواب بيدار نمائيد. نبايد او را تکان دهيد . در نهايت ، نبايد هرگز او را در مورد اين خواب گردي شرمنده سازيد.

3-10- چنانکه فرزندم خواب گرداست ،بايد نگران باشم؟

نه، بسياري از بچه ها کم در خواب راه مي روند، مشکلات عاطفي ندارند.

4-10- خواب گردي چگونه درمان مي شود؟

معمولاَ، درمان براي خواب گردي لازم نيست . اغلب بچه ها خواب گردي را با گذشت زمان کنار مي گذارند. چنانچه فرزندتان مدت زيادي است که در خواب راه مي رود، با پزشک تان صحبت کنيد . پزشک شما ممکن است بخواهد که به مشکلات دقيق تر بنگريد.

برخي دارو ها براي درمان خواب گردي مورد استفاده واقع مي شوند. پزشک ممکن است به شما توصيه کند که يک برنامه خواب ، براي فرزندتان تهيه کنيد تا زمانهاي خواب گردي فرزندتان را ثبت نماييد. راه بردن فرزند، در حدود 15 دقيقه ، قبل از اينکه او معمولاَ در خواب راه برود، گاهي اوقات اين مشکل را حل مي نمايد. پيش از اين روش درمان ، با پزشک خانوادگي تان ، مشورت نماييد.

---